تعيين منابع اعتمادبه‌نفس ورزشي در ورزشكاران نخبه پرورش‌اندام و ارتباط آن با تصوير بدني

DeterminingSelf-Confidence Resources in Elite Bodybuilders and Their RelationshipwithBody Image

هدف تحقيق حاضر تعيين منابع اعتمادبه‌نفس ورزشي در ورزشكاران نخبه رشته ورزشي پرورش‌اندام و ارتباط اين منابع با تصوير بدني است. شركت‌كنندگان اين تحقيق را 35 نفر از ورزشكاران شركت‌كننده در مسابقات انتخابي تيم ملي پرورش‌اندام تشكيل مي‌دادند. ابزار مورد استفاده براي جمع‌آوري اطلاعات شامل پرسشنامه منابع اعتمادبه‌نفس ورزشي و پرسشنامه خودتوصيفي بدني بود. روش‌هاي آماري مورد استفاده شامل آزمون‌هاي كولموگروف اسميرنوف، تي تك‌نمونه‌اي، ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون تك‌متغيره با سطح معنا‌داري 05/0 بود. نتايج نشان داد كه نمايش توانايي (787/0=SD و 451/6=M) مهم‌ترين منبع اعتمادبه‌نفس ورزشي در ورزشكاران نخبه رشته پرورش‌اندام است. همچنين نتايج نشان داد كه ورزشكاران رشته پرورش‌اندام به لحاظ تصوير بدني درك مثبتي از خود دارند (001/0 > P و 94/31 = (82/16)t). در مورد همبستگي منابع اعتمادبه‌نفس ورزشي و تصوير بدني نتايج حاكي از اين بود كه بين همه منابع اعتمادبه‌نفس ورزشي به‌جز تجارب مشاهده‌اي و سبك رهبري مربي با تصوير بدني رابطه مثبت و معنا‌داري وجود دارد و بالاترين ميزان همبستگي متعلق به نمايش توانايي با تصوير بدني است (5920 =r,001/0 > P). همچنين نتايج نشان داد كه تصوير بدني اين ورزشكاران پيش‌بيني‌كننده اعتمادبه‌نفس ورزشي آنهاست (001/0,P < 497/3=,t520/0=B). يافته‌هاي اين تحقيق از مدل اعتمادبه‌نفس ورزشي ويلي حمايت مي‌كند.