اثر فعاليت شناختي بر تعادل راه‌رفتن در افراد مبتلا به بي‌ثباتي عملكردي مچ پا

Effect of Cognitive Task on Gait Balance in People With Functional Ankle Instability

هدف گروهی از افراد مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا، با وجود اینكه علائمی از سستی لیگامان‌های خارجی مفصل را نشان نمی‌دهند، از كاهش عملكرد و خالی‌شدن مفصل مچ پا به‌ویژه حین انجام فعالیت‌های دینامیك رنج می‌برند كه از آن با عنوان بی‌ثباتی عملكردی مچ پا یاد می‌شود. سازماندهی اطلاعات دریافتی از سیستم‌های حسی و به دنبال آن تولید پاسخ‌های حركتی مناسب و نیز تعدیل استراتژی‌های مورد نیاز برای تطبیق موقعیت بدن نسبت به شرایط محیطی، نیازمند فعالیت سیستم‌های شناختی و توجه است. مطالعات اندكی به بررسی تأثیر فعالیت شناختی بر كنترل پوسچرال افراد مبتلا به بی‌ثباتی عملكردی مچ پا پرداخته‌اند. این مطالعات قابل تعمیم به شرایط دینامیك راه‌رفتن به عنوان یكی از مهم‌ترین و پراستفاده‌ترین فعالیت‌های روزانه نیست. اعمال تكلیف شناختی می‌تواند باعث ایجاد تغییراتی در روند راه‌رفتن و تعادل شود كه ممكن است احتمال خالی‌شدن مفصل مچ پا را افزایش دهد. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر فعالیت شناختی بر تعادل حین راه‌رفتن در افراد مبتلا به بی‌ثباتی عملكردی مچ پا انجام شده است. روش بررسی به منظور انجام این پژوهش 12 فرد آماده از نظر جسمانی كه به بی‌ثباتی عملكردی مچ پا مبتلا بودند و 12 فرد سالم انتخاب شدند. برای هر فرد سه مرحله ارزیابی انجام شد كه عبارت بود از: راه‌رفتن با سرعت عادی و راه‌رفتن همراه با اعمال تكلیف شناختی و اعمال تكلیف شناختی در وضعیت نشسته. برای انجام تكلیف شناختی از افراد خواسته شد هم‌زمان با راه‌رفتن از رقمی كه به صورت تصادفی اعلام می‌شود (اعداد بین 200 تا 250؛ ارقامی كه به 0 یا 7 ختم می‌شوند حذف شدند)، 7 تا 7 تا به عقب برگردند. داده‌ها با استفاده از هفت دوربین مادون قرمز ثبت و با نرم‌افزار Visual-3D محاسبه شد. متغیرهای سرعت راه‌رفتن، زمان و طول قدم، زمان فاز استانس و سوئینگ محاسبه شد. برای مقایسه متغیرها قبل و بعد از تحمیل تكلیف شناختی از آزمون پارامتریك تی زوج و برای مقایسه نتایج بین گروه مبتلا و كنترل از آزمون تی مستقل استفاده شد. تغییرپذیری زمان قدم با استفاده از ضریب همبستگی درون‌گروهی محاسبه شد.  یافته‌ها افراد مبتلا به بی‌ثباتی عملكردی مچ پا در سرعت قدم كاهش معنادار و در زمان فاز استانس و سوئینگ و زمان قدم طی اعمال تكلیف شناختی نسبت به شرایط بدون اعمال تكلیف شناختی افزایش معناداری نشان دادند (05/0P<). افراد مبتلا، تغییرپذیری بیشتری را در هر دو حالت راه‌رفتن و در متغیر زمان قدم نسبت به گروه سالم نشان دادند.  نتیجه‌گیری با توجه به نتایج به‌دست‌آمده مشخص شد افراد مبتلا به بی‌ثباتی عملكردی مچ پا در وضعیت تكلیف دوگانه زمان بیشتری را در فاز سوئینگ سپری می‌كنند و در هر دو حالت تكلیف یگانه و تكلیف دوگانه نسبت به افراد سالم ثبات دینامیك كمتری دارند. استراتژی حركتی متفاوت افراد مبتلا به بی‌ثباتی عملكردی مچ پا در شرایط تكلیف دوگانه نسبت به افراد سالم می‌تواند خطر پیچ‌خوردگی مجدد را افزایش دهد.

Objective Some individuals with Chronic Ankle Instability (CAI) termed as functional ankle instability (FAI) suffer from repetitive ankle giving way and feeling of ankle joint instability during dynamic activities like walking. Walking, as a postural task, requires some central attention to integrate sensory inputs, estimate, and plan and produce proper motor outputs. Attention demanding cognitive task has the ability to influence walking control and may increase the risk of giving way and ankle sprain. The purpose of this study was to investigate the effect of dual-tasking on dynamic balance in people with FAI. Materials & Methods Twelve physically active with clinically diagnosed FAI and 12 matched controls completed trials of normal walking in isolation or with a concurrent cognitive task, which is repeatedly subtracting seven from a randomly selected number (between 200 and 250) and the same cognitive task while sitting. Spatiotemporal parameters (measured by a seven-camera motion capture system) were calculated by visual3D during gait cycles. Gait velocity, step time, step length, stance time, and swing time were calculated. Independent t-test was used to compare the data for FAI and control groups, and comparisons between the single and dual task conditions were made using the paired t-test. Step time variability was calculated using Intraclass Correlation (ICC). Results The results indicated that step velocity was decreased and that stance, swing, and step time were increased significantly during dual task walking in FAI people (P<0.05). FAI people demonstrated greater step time variability during single and dual tasks compared to the control group.  Conclusion The athletes with FAI demonstrated different movement strategies during the dual-task condition compared to control group. Cognitive load may increase the risk of ankle instability in individuals with FAI.