هم جوشي داده هاي موج در خليج فارس با مدل طيفي ويوواچ3

از جمله مشكلات مهم در مدل سازي پارامترهاي مختلف هواشناسي و اقيانوس شناسي، محدوديت هاي موجود در روش هاي عددي و دانش ناقص بشر نسبت به فرآيند هاي فيزيكي موثر در آن ها است كه باعث مي شود در بسياري موارد، نتايج اين مدل ها با مقادير واقعي فاصله ي قابل توجهي داشته باشد. يكي از راه حل هاي موثر در اين مواقع براي كاهش خطاي پيش بيني در مدل ها، استفاده از هم جوشي است. در اين مطالعه روش هم جوشي درون يابي بهينه كه مبتني بر اصول آماري است مورد استفاده قرار گرفته است. هم چنين از روش كانادايي سريع براي تخمين طول مقياس شده ي همبستگي در بهينه سازي هم جوشي مورد استفاده در مدل استفاده شد. مقايسه ي نتايج اجراي مدل ويوواچ3 با به كارگيري و بدون اعمال هم جوشي با داده هاي اندازه گيري شده ي محيطي سار در خليج فارس نشان داد كه با اعمال هم جوشي در مدل، خطاي محاسبه ي ارتفاع موج به ميزان قابل توجهي كاهش مي يابد.