ارزيابي امنيت محيطي – كالبدي در فضاهاي دوگانه‌ شهري ( مورد مطالعه: كلان‌شهر اهواز)

Evaluation environmental - physical security in the urban dual spaces (Case Study: Ahwaz Metropolis)

مقدمه: امنيت ارتباط مستقيمي با فضا و ساخت‌وساز شهري دارد، بهگونه‌اي كه امنيت در فضاهاي شهري مختلف متفاوت مي‌باشد. از اين رو هدف مطالعه‌ حاضر سنجش ميزان احساس امنيت كالبدي – محيطي در فضاهاي دوگانه‌ شهري (محله غيررسمي حصيرآباد و برنامه‌ريزي ‌شده گلستان) در كلان‌شهر اهواز و ارايه‌ راهكارهاي اجرايي بهمنظور دستيابي به وضعيت مطلوب مي‌باشد. روش: روش تحقيق در اين مطالعه از نظر نوع كاربردي و از نظر ماهيت توصيفي – تحليلي مي‌باشد. براي جمع‌آوري اطلاعات پژوهش از روش ميداني و پيمايشي و براي انجام تجزيه و تحليل داده‌ها و اطلاعات از آزمون‌ آماري ميانگين عددي، ميانگين رتبه‌اي فريدمن و همچنين آزمون تي دو نمونه‌اي مستقل در نرم‌افزار SPSS و براي تهيه‌ نقشه‌ها از نرم‌افزار GIS استفاده شده است. جامعه‌ آماري تحقيق نيز محلات حصيرآباد و گلستان مي‌باشد كه حجم نمونه براي هر محله بر اساس فرمول كوكران 383 نفر بهدست آمده است. يافته‌ها: يافته‌هاي اين پژوهش حاكي از آن است در محله‌ گلستان مهم‌ترين عامل بروز ناامني از لحاظ متغيرهاي كالبدي–محيطي بهترتيب عدم وجود روشنايي و مبلمان مناسب، كاشت نامناسب گياهان و درختان پياده‌رو و وجود فضاهايي كه كاربري خاصي براي آن تعريف نشده و در محله‌ حصير آباد نيز مهم‌ترين عوامل موثر بر ناامني بهترتيب وجود فضاهاي مخروبه و راكد در محلات، وجود فضاهايي كه كاربري خاصي براي آن تعريف نشده و وجود مسيرهاي بنبست و غيرقابل چرخش مي‌باشند. نتيجه‌گيري: نتايج تحقيق نيز نشان مي‌دهد كه تفاوت معني‌داري از نظر امنيت محيطي – كالبدي بين فضاهاي شهري غيررسمي و برنامه‌ريزي شده وجود دارد. سطح معني‌داري براي آزمون مقايسه ميانگين دو گروه (دو محله) نيز معني‌دار مي‌باشد. پس فرض برابري ميانگين‌ها رد و تفاوت دو محله از نظر امنيت محيطي– كالبدي تاييد مي‌شود.