بررسي رابطه بين اخلاق كاري اسلامي با رضايت شغلي، تعهد سازماني و نيت ترك خدمت در كارشناسان وزارت ورزش و جوانان ايران

The Relationship between Islamic Work Ethic and Job Satisfaction, Organizational Commitment and Desertion in Iran Ministry of Sport and Youth Experts

هدف از اين پژوهش، بررسي رابطه بين اخلاق كاري اسلامي با رضايت شغلي، تعهد سازماني و نيت ترك خدمت در كارشناسان وزارت ورزش و جوانان ايران بود. روش پژوهش، توصيفي از نوع همبستگي بود كه به روش ميداني انجام گرفت. جامعه آماري، كارشناسان وزارت ورزش و جوانان بودند (290 نفر). براساس جدول مورگان تعداد نمونه 165 نفر به‌دست آمد. براي جمع‌آوري اطلاعات از پرسشنامه اخلاق كاري اسلامي علي و اوايهان (2008)، براي سنجش رضايت شغلي از پرسشنامه لايتله (1994)، به‌منظور سنجش تعهد سازماني از پرسشنامه پورتر و همكاران (1974) و براي سنجش نيت ترك خدمت در سازمان از پرسشنامه لونا و آروكاس (2008) استفاده شد. روايي پرسشنامه‌ها را هفت نفر از استادان رشته مديريت ورزشي تاييد كردند و پايايي پرسشنامه‌ها با آلفاي كرونباخ به‌ترتيب 89/0، 78/0، 74/0، 83/0 به‌دست آمد. براي تحليل داده‌ها از آزمون كولموگروف- اسميرنوف، آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون خطي استفاده شد. نتايج نشان داد بين اخلاق كاري اسلامي با رضايت شغلي (01/0P=) و تعهد سازماني (05/0P=)، رابطه معنا‌داري وجود دارد. اما بين اخلاق كاري اسلامي و نيت ترك خدمت (05/0P=) رابطه معناداري مشاهده نشد. نتايج همچنين نشان داد كه رضايت شغلي تاثير مثبت و معناداري بر تعهد سازماني دارد. ولي رابطه بين تعهد سازماني و نيت ترك خدمت و همچنين رابطه بين رضايت شغلي و نيت ترك خدمت در بين كارشناسان وزارت ورزش و جوانان ايران معنادار نبود.