تعيين مناطق سيل خيز حوضه آبريز قرنقو با استفاده از مدل هيدرولوژيكي مادكلارك و GIS

مديريت سيلاب نيازمند شناسايي مناطق سيل خيز حوضه آبريز و اولويت بندي آن‌ها مي‌باشد. اكثر مطالعات در زمينه مديريت سيلاب بر اساس كاربرد مدل‌هاي مفهومي- يكپارچه مي‌باشد. اين مدل ها در تشخيص مناطق سيل خيز در سطح حوضه دقت مناسبي ندارند و در بررسي توزيع مكاني مولفه هاي موثر در تشكيل رواناب با محدوديت مواجه هستند. هدف اصلي اين تحقيق، تعيين شدت سيل و اولويت بندي مكاني مناطق با پتانسيل سيل خيزي بر اساس روش عكس‌العمل سيل واحد با استفاده از مدل هيدرولوژيكي توزيعي (مكاني) مادكلارك (ModClark) در حوضه آبريز قرنقو مي باشد. در اين مطالعه، با استفاده از نقشه هاي توپوگرافي، نقشه مدل ارتفاعي رقومي (DEM) با اندازه سلولي 30 متري در محيط GIS تهيه شد. علاوه بر اين نقشه شبكه بندي حوضه بر اساس شبكه استاندارد هيدرولوژيكي (SHG)، با استفاده از امكانات نرم افزار HEC-GeoHMS براي ورودي به نرم افزار HEC-HMS تهيه شد. به منظور انتخاب مقياس شبكه بندي مناسب، از دو شبكه با ابعاد 1×1 و 2×2 كيلومتر استفاده شد. با اينكه نتايج مدل حاكي از دقت زياد شبكه 1×1 كيلومتري در تفكيك مرز هاي مناطق سيل خيز از يكديگر مي باشد؛ اما تفاوت چشمگيري با نتايج حاصل از شبكه بندي 2×2 كيلومتري ندارد. نتايج حاصل از اين پژوهش، شبكه بندي يك كيلومتري را براي تعيين اولويت بندي سيل خيزي پيشنهاد مي دهد. با اجراي مكرر مدل مادكلارك در سناريوهاي مختلف، شاخص شدت سيل در حوضه به صورت مكاني استخراج گرديد. با در نظر گرفتن شاخص شدت سيل، زير-حوضه آلمالوچاي، به عنوان موثرترين زير حوضه در دبي اوج هيدروگراف خروجي شناخته شد.