بررسي تحليلي سوبژكتيويسم و پيامدهاي آن در توسعه مدرن

سوبژكتيويسم گوهر و ذات مدرنيته است، توسعه مدرن عقلانيت خود را كه از مهم‌ترين شاخصه‌هاي آن مي‌باشد بر مبناي معرفت‌شناسي سوبژكتيويسم قرار داده كه مبتني بر اصالت سوژه است. بر اين اساس يگانه موجود حقيقي، انسان است و ديگر موجودات تمثيل و وجود ذهني، قائم به سوژه و اصول تعريف شده در نزد او هستند و در نتيجه عقل ابزاري و خودبنياد انسان كه پايين ترين مرتبه عقل انساني است جانشين عقل ديني و وحي مي‌شود. عدم توجه به مراتب بالاتر عقل, داشتن درك واضح تر از بدن, عدم تبيين چگونگي نيل به وجود از معرفت و تقدم درك هستي خود نسبت به حالات ذهني مهم ترين نقدهايي است كه برذات سوبژكتيويسم وارد شده است. از جهت پيامدها نيز مي توان گفت بحران عقلانيت و رشد فزاينده عقلانيت ابزاري سكولار و در نتيجه رواج پوچ‌گرايي، انكار مرجعيت وحي و در نتيجه اعطاي حق قانون‌گذاري به انسان، تغيير معيار ارزش‌ها و بحران ارزش‌هاي اخلاقي، دوري انسان از هويت فطري و خدابنياد و محروم گشتن از درك حقيقت و در نهايت دور شدن از مسير سعادت واقعي و همه جانبه در اثر بسط شئون مختلف سوژه ريشه در انديشه سوبژكتيويسم دارد.