بررسي و مقايسه شاخص نوسازي و توسعه اجتماعي در كلانشهرهاي باكو و تبريز از نگاه شهروندان

اين تحقيق در يك دوره‏ ي يك‏ساله در صدد بررسي تطبيقي شاخص‏ هاي توسعه‏ ي اجتماعي و مفهوم نوسازي در دو كلانشهر تبريز و باكو مي‏باشد. چارچوب نظري اين مطالعه نظريه‏ ي توسعه و نوسازي با تاكيد بر نظريه‏ هاي اجتماعي و فرهنگي نوسازي در ديدگاه مك‏كلِلند، هيگن و راجرز است. روش اين پژوهش از نوع توصيفي و پيمايشي و جامعه ‏ي آماري تحقيق حاضر افراد بالاي 15 ساله دو شهر باكو در جمهوري آذربايجان و تبريز در ايران در سال 1394 بود كه 876 نفر با نمونه ‏گيري سهميه ‏اي انتخاب گرديد. ابزار 53 سوالي گردآوري اطلاعات محقق‏ ساخته و درجه‏ ي اعتبار آن بالاي 80/0 بدست آمد. نتايج نشان‏دهنده‏ ي تفاوت معنادار بين دو كلانشهر در تمام شاخص‏ هاي بررسي است. بيشترين متغير اثرگذار بر شاخص نوسازي و توسعه در جامعه‏ ي شهري تبريز به ترتيب حس مالكيت بر فضاي شهري و اعتماد و تعلق اجتماعي (با ضريب بتاي 769/0 و 843/0) و در جامعه‏ ي باكو به ترتيب پايگاه اقتصادي ـ اجتماعي و جنسيت (با ضريب بتاي 819/0 و 721/0) است. عوامل فرهنگي و اجتماعي در هر جامعه با ارزش‏ها و ايده آل هاي اجتماعي همراه است كه اساس و بنيان توسعه را تشكيل مي دهد. توسعه‏ ي اجتماعي و نوسازي مي‏بايست جزو سياست‏هاي كلان سياست‏گذاران توسعه‏ ي هر دو كلانشهر تبريز و باكو باشد. در پايان هفت راهكار توسعه‏ اي نيز پيشنهاد گرديد.