تعامل يا تقابل چين با آمريكا در خليج فارس؟

INTERRELATION OR CONTRAST OF CHINA WITH AMERICA ABOUT PERSIAN GULF

اين مقاله بر آن است تا نوع روابط چين با آمريكا و روابط اين دو در خليج‌فارس را بررسي كند. سياست خارجي چين از زمان دنگ شيائوپينگ با ديدي واقع‌بينانه به‌دنبال بهبود و توسعۀ روابط خود با آمريكا قرار گرفت. در اين زمينه در منطقۀ خليج‌فارس تعامل اين دو كشور به طرف همكاري و دوري از درگيري سوق پيدا مي‌كند و چين در جريان بحران‌هايي كه در دهه‌هاي اخير در اين منطقه صورت گرفته، يك رويۀ عمل‌گرايانه و واقع‌گرايانه اتخاذ كرده و با دوري از هر سياست و مشي راديكال و عجولانه در جهت منافع ملي خود گام برداشته و بدين وسيله سعي كرده است با فاصله گرفتن از سياست‌هاي ايدئولوژي‌گرايانه، در جهت اعتمادسازي و چالش‌زدايي با آمريكا گام بردارد و از تقابل بپرهيزد و در جهت تأمين بيشتر منافع خود با ساير قدرت‌هاي منطقه‌اي و فرامنطقه‌اي همكاري كند. البته تعامل چين با آمريكا با حفظ منزلت و حيثيت چين در مقابل يكجانبه‌گرايي و قدرت‌طلبي آمريكا صورت گرفته است كه ويژگي خاص سياست خارجي چين در گذر از بحران‌هاي في‌مابين روابط خود با آمريكا در منطقۀ خليج‌فارس بوده است.

The goal of this research is to study kind of interrelation of China and America and ties of these two countries in Persian Gulf. Thus foreign policy of China since period of Dang Sheaoping with having realistic point of view is seeking to develop and improve ties with America. In this field the goal is to increase cooperation and releasing from any fight at Persian Gulf Region and China during crisis that were happened in recent decades at Persian Gulf selected action based and realistic procedure and step toward releasing from any radical and hasty policy in relation to its national benefits and thus attempted that by not using ideology based policies step toward creating trust and increasing its cooperation with America and also to increase its cooperation with other super power countries to be able to better supply its benefits.