بي اعتنايي شيعيان واقعي به دنيا

اين مقال شرحي است بر كلام اميرمومنان علي عليه‏ السلام در باب ويژگي شيعيان واقعي و بي ‏اعتنايي آنان به دنيا. باورمندي انسان به اينكه براي خواسته ‏هاي انسان مرزي وجود دارد و آزاد نيست كه هر چيزي را از هر راهي به دست آورد، ريشه در نوع شناخت و نگرش انسان به هستي دارد. بدون نگرش هستي‏ شناسانه توحيدي، نمي‏ توان كسي را قانع كرد كاري انجام دهد و يا از انجام آن خودداري كند. مكتب ليبراليسم بر اين جهان‏ بيني مبتني است كه زندگي انسان در دنيا خلاصه مي‏ شود، با مرگ طومار زندگي انسان بسته مي ‏شود؛ لذا همه لذايذ انسان در دنيا خلاصه مي‏ شود و او بايد همه همت خويش را نهايت لذت از منافع دنيوي به كار گيرد، اما در جهان ‏بيني الهي، زندگي در دنيا خلاصه نمي‏ شود، سراي جاودانه مقصد نهايي بشر است و بهشت جاودان در انتظار او. در اين جهان‏ بيني، رويگرداني از لذايذ گذراي دنيايي، براي نيل به سعادت جاودانه امري پسنديده است. ازاين ‏رو، افراد زرنگ و موفق، كساني هستند كه به دنيا اعتنايي ندارند و به آن دل نمي ‏سپرند؛ جانشان مجلاي نور الهي است.