تصويرسازي در سوره انسان: قرآن از نگاه ديگر

هنر تصويرسازي نوعي بيان است كه در قرآن مجيد به نيكوترين شكل در سطح وسيع مورد بهره برداري قرار گرفته است. انتخاب واژه ها، پردازش و چينش آن ها با وسعتي كه در زبان عرب وجود دارد اين هنر را در آيات قرآن مجيد به اوج و فرازي كامل كشانده است. در سوره مباركه انسان از پنجمين آيه تصاويري بديع از ابرار به نمايش درآمده است. شايد بتوان گفت در هجده آيه - آيات ۲۳ -۵ - مراحل سير و سلوك انسان به سوي كمال و قرب الهي در آياتي كوتاه اما بسيار و پرمحتوا و عميق به تصوير كشيده شده است. كافور كه نمادي از صبر و بردباري است مي نوشند، و سپس به مرحله عبوديت و بندگي الله رسيده اند. در مرحله دوم نوبت به شراب زنجبيل كه ماده گرم و خوشبو و نمادي از شور و حرارت است سيراب مي شوند. در مرحله سوم اين است نيكوكار به اوج كمال واقعي خود مي رسد و بدون واسطه از پروردگارش جام شراب طهور دريافت مي دراد. اين سوره بنا به روايات شيعه و سني در مقام اهل بيت عصمت و طهارت نازل شده است و البته كه پيامبر صلي الله عليه و آله و خاندان پاك از مصاديق واقعي ابرار مي باشد.