اخلاق در شبكه هاي اجتماعي ديجيتال: دفاع از اخلاق فضيلت

شبكه هاي اجتماعي جديد (SNS) دنياي نو و متفاوتي از ارتباطات و تعاملات بشري را براي ما خلق كرده اند. فيس بوك، تويتر، لينكداين، وايبر، تلگرام، واتس آپ و ساير اعضاي پرشمار اين خانواده در حال رشد با سرعت زياد در حال تبديل شدن به يكي از زيرساخت هاي فناورانه اصلي و بعضاً اجتناب ناپذير در زندگي و فعاليت اجتماعي ما هستند. در كنار بهره بردن از كاربردهاي فراوان و تسهيلاتي كه اين فناوري براي ما فراهم آورده، در حكم محققان فلسفه اخلاق لازم است تا در جريان نوظهور نقادي و ارزيابي فلسفي اين شبكه ها سهم خود را ايفا كنيم. در اين راستا، با سه چارچوب نظري رايج در فلسفه اخلاق روبه رو هستيم: اخلاق پيامدگرا، اخلاق وظيفه گرا و اخلاق فضيلت گرا. اگرچه هر كدام از اين سه ديدگاه جايگاه خاص خود را در مباحث فلسفه اخلاق دارد اما در ارتباط با ارزيابي شبكه هاي اجتماعي مهم ترين تحليل ها تاكنون از جانب فضيلت گرايان، مانند شنون والر و چارلز اِس، ارائه شده است. در اين مقاله از چارچوب نظري اخلاق فضيلت جهت ارزيابي SNS دفاع مي كنيم. سپس، ديدگاه والر و نقاط قوت و ضعف آن را واكاوي خواهيم كرد. در انتها براي تحقيق بومي در خصوص نسبت شبكه هاي اجتماعي با شيوه زندگي ايراني ـ اسلامي چارچوب اوليه اي پيشنهاد مي كنيم.