تاملي تحليلي در خاستگاه هاي فكري پنلوپه مدي درباره فلسفه رياضيات

پنلوپه مدي از انديشمندان معاصر در حوزه فلسفه علم است. وي فلسفه رياضيات طبيعت گرايانه را دنبال نموده، بر ضرورت مطرود انگاشتن آن دسته از فعاليت هاي فلسفي تأكيد مي ورزد كه با يافته هاي رياضي فاقد سنخيت اند. جايگاه خاص رياضيات در متن كل گرايي كواين به عنوان هسته سخت در تعبيري لاكاتوشي، ضرورت كاربرد رياضيات در علوم تجربي و نيز جهت گيري طبيعت گرايانه در قبال تلاقي علم و فلسفه از سوي كواين، مدي را در ارائه تفسيري خاص از افلاطون گرايي در رياضيات ياري مي رسانند. موضع ضد فلسفي ويتگنشتاين نيز تأثيري ژرف در تثبيت جايگاه رياضيات كاربردي از سوي مدي دارد. در متن طبيعت گرايي مدي، ضد فيلسوف ويتگنشتايني، عهده دار حذف «الفاظي ها» يعني همان نظريه پردازي هاي فلسفي اشتباه از قلمرو رياضيات است. در مقالهٔ حاضر در صدد آنيم تا ابعاد گوناگون تأثيرپذيري مدي از ويتگنشتاين و كواين در مواجهه با فلسفه رياضيات به مدد موضع طبيعت گرايانه را تشريح كنيم و با محوريت رياضيات، جوانب گوناگون تلاقي علم و فلسفه را به تصوير بكشيم.