تشابه جنبش شيعي بحرين با مدل انقلاب اسلامي ايران

پيروزي انقلاب اسلامي ايران الگوي متمايز و جديدي از مكاتب و ايسم هاي سياسي در اواخر نيمه دوم قرن بيستم بود كه با تاكيد بر اسلام گرايي و مقابله با استبداد و استكبار منجر به الگوي سياسي بسياري از جنبش هاي سياسي در جهان اسلام گرديد. جنبش شيعي بحرين با توجه به بافت جمعيت شيعي و نماد هاي فرهنگ شيعي از جمله كشورهاي داراي پتانسيل انقلاب شيعي در حوزه خليج فارسي مي باشد كه سعي دارد با تاثير پذيري از انقلاب اسلامي ايران به مبارزه با حاكميت مستبد و مداخله گران خارجي بپردازد. اين نوشتار در پي واكاوي مشخصات و ويژگي هاي مشترك جنبش شيعي بحرين با انقلاب اسلامي ايران است. روش تحقيق توصيفي - تحليلي بر اساس تحليل متون و محتوا مي باشد. فرضيه اصلي تحقيق بر اينست كه جنبش شيعي بحرين با ويژگي هايي مانند رهبري روحانيت شيعه، شعائر اسلامي -شيعي، همبستگي مذهبي و تاثير از فرهنگ ضد استبدادي ائمه اطهار (ع) در پي تحقق حكومت شيعي مي باشد. تحقق چنين حكومتي در نتيجه به ثمر نشستن جنبش شيعي بحرين و تبديل آن به يك انقلاب اسلامي تمام عيار در بعد داخلي و خارجي است.