نقش قوميت ها بر تقويت انسجام ملي

حاكميت دولت در صورتي دوام مي يابد كه بستر امني در سايه انسجام اقوام وجود داشته باشد تا دولت بتواند به وظيفۀ اصلي خود يعني حفظ انسجام ملي در سايۀ همبستگي قوميت ها و گره خوردن آن به همبستگي ملي؛ عمل نمايد. سرمايه‌گذاري و تدوين استراتژي براي تبيين نقش قوميت ها، ايجاد و ارتقاء انسجام در سطح ملي از جمله تلاش‌هاي ديرپاي دولت‌هاي جديد به شمار مي‌رود؛ به‌ ويژه اينكه كمتر جامعه‌اي كاملا همگون و فارغ از تنوع بوده است. گوناگوني‌ و ناهمگوني در جوامع ملي عمدتا شامل ابعاد و انواعي چون ديني، مذهبي، قومي، زباني و فرهنگي مي‌شود و در اين صورت مي‌توان جامعه ايراني را جامعه‌اي با بيشترين تنوع ممكن دانست. بر اين اساس،مقاله حاضر در پي تبيين نقش قوميت ها بر حفظ و ارتقاء و تقويت انسجام ملي است و اين‌ مهم را با محوريت‌ بخشي به مسايل اقوام. اين امر از آن‌روست كه به‌ زعم نويسنده، قوميت و تمايز قومي در ايران كنوني، مهمترين عامل تضعيف كنندۀ وحدت و انسجام ملي مي باشد و از اين‌ رو مي‌تواند بستري براي بروز خشونت داخلي و استفاده رقيبان منطقه‌اي كشورمان باشد و در نهايت با مسألۀ قوميت ها و نقش آن بر تقويت انسجام ملي تاكيد شده كه هدف اصلي اين تحقيق مي باشد، سپس به زمينه هاي روانشناختي بروز بحران هاي قومي پرداخته شده و راه كارهايي جهت مقابله با آن ارائه شده است.