تحليل روانشناسي رنگ در داستان هاي هوشنگ مرادي كرماني

رنگ از ديرباز در زندگي انسان ها جايگاه برجسته اي را به خود اختصاص داده است به طوري كه گويي با انسان ارتباط تنگاتنگي پيدا كرده است و بر اساس اين انديشه نويسندگان و شاعران نيز براي پرورش محتوا و درون مايه داستان ها و اشعار خود از عنصر رنگ مدد مي جويند كه از جمله اين نويسندگان هوشنگ مرادي كرماني است كه با استفاده از اين عنصر چه در شخصيت ها و چه در اشياء و... توانسته است آن را زنده و پويا در داستان هاي خود به نمايش بگذارد. وي با استفاده از رنگ هاي زرد، قرمز، آبي، خاكستري و... با بيان تأثيرات نمادين آن ها بر زندگي و حالات روحي شخصيت هاي داستانش، ارتباط دنياي رنگ و انسان را به مخاطب آثار خود مي رساند كه هدف اصلي ما در اين پژوهش كه بر اساس شيوه ي اسنادي و كتابخانه اي انجام شده است همين تحليل و برررسي روانشناسي رنگ ها در داستان هاي هوشنگ مرادي كرماني به شمار مي رود.