ارزيابي پيرنگ، شخصيت پردازي، زاويه ديد، توصيف، تصويرپردازي و گفت و گو در داستان «فريفتن روستايي شهري را» از جلد سوم مثنوي معنوي

در اين مقاله عناصر داستاني در داستاني از جلد سوم مثنوي معنوي با عنوان «فريفتن روستايي شهري را » بررسي مي شود. هدف اين مقاله، ارزيابي و تحليل كاربرد هاي عناصر داستاني و روش شكل دهي آن ها به فضا ها و صحنه ها است. در بعضي از داستان هاي كهن، داستان در بنياد اساسي و زير مجموعه ي كلي خود، پيرنگي استوار و قوي دارد و روابط شخصيت هاي داستاني نيز حقيقت مانندي داستان (Verisimilitude) را افزون مي كند. گستره ي حكايت ها و داستان هاي كهن زبان فارسي كه از جهت درون مايه ها و انديشه ها شاهكارهايي بسيار قابل تحسين است و آثار آموزشي و تربيتي فراوان و بي نظيري بر مخاطبان خود دارد مي تواند پهنه ي وسيعي براي انجام پژوهش ها در زمينه ي ارزيابي كاركردهاي عناصر داستاني نيز باشد. در اين داستان بعضي از شخصيت ها مانند خواجه شهري شخصيتي متغير به سوي كنش منفي دارد و بعضي از شخصيت ها چون مرد روستايي هويتي پوشيده در نقاب تعارف ها در آغاز داستان و ماهيتي از پرده برون آمده در پايان داستان دارد. شخصيت او به طور كلي مي تواند ايستا پنداشته شود.