بررسي فرايند حسي ـ ادراكي شطحيات عرفاني بر اساس نظريه نشانه‌معنا‌شناسي احساسات

با توجه به اينكه فهم عميق داده‌هاي حسي ـ ادراكي، نقش موثري در تحليل متون عرفاني دارد، اين پژوهش تحليل شطحيات عرفاني را بر پايه نظريه نشانه‌شناسي احساسات وجهه همت خود قرار داد. تقدم ادراك ديداري بر ديگر داده‌هاي حسي ـ ادراكي و تعامل پايدار اين داده‌ها با يكديگر، به شطحيات عرفاني وجهه‌اي نشانه ـ پديدارشناختي مي‌دهد. سياليت، پويايي و انعطاف گزاره‌هاي حاصل از حاسه‌هاي مختلف و نيز ارتباط پايدار سوژه و ابژه اين وجهه دو‌گانه را تقويت مي‌كند. با اين توصيف در اين مقاله سعي مي شود كه با تطبيق الگوي نشانه‌شناسي احساسات بر شطحيات، حضور گزاره‌هاي احساسي و تاثير پايدار آن در متون ادبي بررسي و تحليل شود.