سوگند، شالوده بنيادين سرايشِ منظومه ويس و رامين

منظومه غنايي ويس و رامين فخرالدين اسعد گرگاني در كنار توصيف زيباي هيجان عاطفي عشق زميني، دربردارنده باور هاي ديني ايران پيش و پس از اسلام است. در كشاكش عشق آتشين دو قهرمان اصلي داستان، نكاتي در خور توجه درباره لزوم و اهميت سوگند خوردن و پرهيز از شكستن و ناديده گرفتن آن ديده مي شود. اين امر نگارنده را بر آن داشت تا با واكاوي اين ورِ مطرح در ايران باستان و حتي ركن اصلي در قضاوت هاي اسلامي(سوگند خوردن طرفين دعوي و شاهدان مبني بر درستي سخنان خود)، چگونگي و دلايل كاربرد آن را در اين منظومه به عنوان يك عنصر بنيادي و نيز ميزان اهميت و لزوم توجه و پايبندي به آن را بنماياند. شايد بتوان گفت اساس شكل گيري اين منظومه عاشقانه را همين سوگند تشكيل مي دهد كه شهرو - مادر ويس- در برابر موبد مُنيكان ياد مي كند.