تاثير پذيري نظام حزبي از شكافهاي اجتماعي در فرانسه

روند مدرنيزاسيون و دموكراتيزاسيون نظام هاي سياسي جهاني برگرفته از اصول پلوراليسم اقتصادي، سياسي و اجتماعي بوده است. فرآيند تكثرگرايي به طور ذاتي از قابليت ايجاد شكاف هاي غيرفعال و فعال برخوردار مي باشد، شكاف هايي كه همواره در حال تغيير و تحول بوده اند. به همين ترتيب در جوامع اروپايي نيز به مانند ساير جوامع شاهد پيدايش، نهادينگي و افول شكاف هاي مختلف با ماهيت هاي متفاوت هستيم كه محصول تحولات سياسي و اجتماعي پيوسته در سطح خرد و كلان مي-باشند. نكته حايز اهميت براي تجزيه و تحليل نظام هاي سياسي و حزبي، بررسي تاثير شكاف ها بر روي ساختار قدرت، نظام-هاي حزبي رفتار سياسي جوامع و شهروندان مي باشد. در واقع تمامي شكاف هاي مختلف اجتماعي در صورت بقا و پايداري و در نتيجه تعميق و ريشه دارشدن، رنگ و لعاب سياسي به خود گرفته و به عنوان يك شكاف فعال سياسي در صحنه تعاملات داخلي دولت ها نمايان شده و با تاثيرگذاري بر روي نظام حزبي دولت ها، باعث ايجاد تقسيمات، جدايي ها و رقابت هاي مهم در جوامع سياسي مي شوند. هدف از اين نوشتار، بررسي شكاف هاي مختلف اجتماعي فرانسه (شامل شكاف هاي: طبقاتي- قومي، مذهبي و اقليمي) و تاثير آنها بر روي نظام‌ حزبي در اين كشور مي باشد. در اين راستا و با استفاده از نظريه شكاف هاي اساسي چهارگانه ي استين روكان، به اين نتيجه مي رسيم كه برخي احزاب سياسي را مي توان سخنگوي شكاف هاي اجتماعي و سياسي موجود در هر كشور دانست. سخنگويان اصلي شكاف هاي اجتماعي و سياسي هر كشوري در دنياي امروز، احزاب هستند و اين شكاف هاي اجتماعي هستند كه موفق به تاثيرگذاري بر روي نظام حزبي فرانسه و رفتارهاي انتخاباتي در اين كشور شده اند.