شماره ركورد
961114
عنوان مقاله
رابطه بين خودتنظيمي با اعتماد به تعادل در سالمندان مرد فعال و غير فعال
عنوان فرعي
Relationship Between Self-Regulation and Balance-Confidence in Active and Inactive Elderly Men
پديد آورنده
حسيني فاطمه سادات
پديد آورندگان
حاتم نژاد امید نويسنده گروه رفتار حركتی و مدیریت ورزشی، دانشكده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. Hatamnezhad Omid
سازمان
دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مركز
تعداد صفحه
12
از صفحه
470
تا صفحه
481
كليدواژه
older adults , Positive performance , اعتماد به تعادل , خودتنظيمي , سالمندان , عملكرد مثبت , Balance confidence , Self-regulation
چكيده فارسي
اهداف هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین خودتنظیمی با اعتماد به تعادل در سالمندان فعال و غیر فعال شهرستان مهاباد بود.
مواد و روش ها روش تحقیق از نظر هدف كاربردی و از نظر شیوه گردآوری اطلاعات مقطعیهمبستگی بوده است. جامعه آماری این تحقیق را تمامی سالمندان ۶۰ تا ۸۵ سال شهرستان مهاباد تشكیل دادند. ۹۳ سالمند فعال و ۹۳ سالمند غیرفعال به عنوان نمونه به صورت تصادفی در دسترس در نظر گرفته شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه اعتماد به تعادل (ABC) و پرسشنامه خودتنظیمی (SRI-۲۵) بود. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از آزمونهای كلموگروف اسمیرنوف، ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون چندگانه همزمان، تی مستقل انجام شده است. این پژوهش با استفاده از نرمفزار SPSS انجام شد.
یافته ها نتایج مشخص كرد تمامی ابعاد خودتنظیمی با اعتماد به تعادل در سالمندان رابطه مثبت و معناداری داشتند (P≤۰/۰۵).به جز مؤلفه آشكارسازی احساسات (P=۰/۲۵۰) و نیازها، دیگر ابعاد خودتنظیمی میتوانند بر اعتماد به تعادل تأثیر بگذارند. همچنین مشخص شد سالمندان فعال (اعتماد به تعادل: ۳/۲۴۴۶±۰/۶۳۷۳۵؛ خودتنظیمی: ۳/۸۰۱۷±۰/۷۵۹۴۳) و غیرفعال (اعتماد به تعادل: ۲/۳۴۶۸±۰/۶۹۴۵۴؛ خودتنظیمی: ۲/۸۲۰۸±۰/۷۹۷۸۲) تفاوت معناداری داشتند (P≤۰/۰۵).
نتیجه گیری یافتههای این پژوهش تأیید میكند كه عدمخودتنظیمی در سالمندان میتواند به محدودیت و كاهش فعالیت جسمانی در آنها منجر شود. پیشنهاد میشود به خودتنظیمی در سالمندان تأكید شود تا خودشان بتوانند بر مشكلات محیطی چیره شوند و توانایی اعتماد به تعادل در آنها ارتقا یابد.
چكيده لاتين
Objectives The aim of this study was to examine the relationship between self-regulation and balance confidence among the active and in-active elderly in the city of Mahabad.
Methods & Materials The cross-correlational research included elderly people aged 60 to 85 years and living in Mahabad city. A total of 93 active elderly and 93 in-active elderly were randomly selected as sample. The Balance Confidence questionnaire and Self-Regulation questionnaire were used to gather data. The Kolmogorov-Smirnov test, Pearson correlation, multiple regressions, and independent t test were used to analyze the collected data. This study was performed using SPSS software.
Results The results showed that balance confidence had a positive and significant relationship with all the dimensions of self-regulation in the elderly (P≤0.05). Other than the disclosure feelings component (P=0.250), other dimensions of self-regulation can effect balance confidence. It was also found that there is a significant difference between the active (balance confidence: 3.2446±0.63735; self-regulation: 3.8017±0.75943) and in-active (balance confidence: 2.3468±0.69454; self-regulation: 2.8208±0.79782) elderly (P≤0.05).
Conclusion This study confirms that lack of self-regulation in the elderly can lead to decreased physical activity and restrictions. It is suggested that self-regulation should be emphasized in the elderly so that they can overcome their environmental issues and enhance their balance confidence.
سال انتشار
1396
عنوان نشريه
سالمند
عنوان نشريه
سالمند
لينک به اين مدرک