ملاك حرمت صورتگري بر مبناي نصوص ديني

The criteria of sculpturing prohibition based on the religion commandments

آگاهی از ملاك یك حكم به ما فرصت می‌دهد كه همگام با وسعت محدودۀ ملاك، دایرۀ شمول حكم را كوچك یا بزرگ كنیم. حرمت صورتگری با صرف نظر از قیود، از مسلّمات فقه مذاهب اسلامی است؛ ولی با توجه به ویژگی‌های موضوع این حكم در ظرف تشریع، احتمال می‌دهیم كه تشریع حرمت، تحت تأثیر خصوصیات موضوع در آن زمان صورت پذیرفته باشد. پس كشف ملاك این حكم شاید در تعمیم آن نسبت به مصادیق امروزینش مؤثر باشد. ملاك این حكم از راه عقل دست‌یافتنی نیست، چون عمل صورتگری قبح ذاتی ندارد،‌ ولی شاید از راه بررسی ادلۀ لفظی به علت آن دست پیدا كنیم. این مقاله با این پیش‌فرض به بررسی نصوص مسئله اختصاص دارد و با تجمیع قراین به این نتیجه دست یافته كه این حكم فقط برای پیشگیری از ادامه و توسعۀ شرك و بت‌پرستی تشریع شده است.

Awareness of a sentence cause is important to define the exact extent of sentence liability and its cause, simultaneously. Prohibition of sculpture without considering its constraints, is an undoubted Islamic law (sharia) in all Islamic schools. However, considering the features of this rule in legislation point of view, Sculpture prohibition was probably legislated under its foretime conditions. Therefore, discovery of the cause of this law can be effective in generalization of the law for current era. As Sculpture has not natural enormity, the basis of this law cannot be established cognitively. However it is possible to capture the cause of this law using verbal reasoning. Assuming this method, in this paper, it has been discussed that prohibition of sculpture law was only legislated in order to stall the spread of polytheism (shirk) and Idolatry