بررسي الگوي متعالي آموزش روش تحقيق براي توسعه پايدار با روش تركيبي

متناسبسازي توليد علم با نيازهاي بخشهاي مختلف يك كشور از خصوصيات جهان امروز است كه مي‌تواند به پايداري آن كشور منجر شود. اين كار تنها از طريق تبيين الگوي متناسب روش تحقيق امكانپذير است. به همين دليل، براي بررسي الگوي متعالي آموزش روش تحقيق، بهمنظور توليد علم و در راستاي تحقّق توسعه پايدار كشور، پژوهشي با روش تركيبي انجام شد. جمعيت مورد مطالعه اين تحقيق، دانش‌آموختگان مقطع دكتريِ ترويج و آموزش كشاورزي دانشگاههاي شيراز و تهران هستند. نتايج تحقيق نشان داد كه در هستي‌شناسي، معرفتشناسي و روششناسيِ آموزش روش تحقيق به اين دانش‌آموختگان، بهعنوان محققان آينده كشور، نارساييهايي وجود دارد. در اين تحقيق به نتيجه‌گيري شد كه رعايت 14 ويژگي در آموزش روش تحقيق براي تحقّق توسعه پايدار امري ضرروي است؛ اين ويژگيها، كه اجزاي الگوي متعالي آموزش روش تحقيق را تشكليل ميدهند، در سه دسته هستيشناسي، معرفتشناسي و روش-شناسي تدوين شدهاند.