تبيين نقش واسطه گري ادراك از عدالت سازماني در روابط بين تعدّي نظارتي و خودكارآمدي نوآورانه ي كاركنان دانشگاه علوم پزشكي شيراز

Explanation of the Role of Intermediary Perception of Organizational Justice in Relationships between Abusive Supervision and Innovative Self-Efficacy

زمینه و هدف: نظام سلامت برای تحقق ماموریت خود نیازمند اصلاح و تحول در بخش های مختلف از جمله حوزه های نظارتی است. چراكه كیفیت نظارت می تواند پیامدهای گوناگونی مانند افزایش یا كاهش خودكارآمدی نوآورانه به واسطه تاثیر عوامل مختلف داشته باشد. لذا هدف كلی پژوهش تبیین نقش واسطه گری ادراك از عدالت سازمانی در روابط بین تعدّی نظارتی و خودكارآمدی نوآورانه كاركنان دانشگاه علوم پزشكی شیراز بوده است.  روش بررسی: روش پژوهش توصیفی- تحلیلی از نوع همبستگی است. نمونه ی تحقیق شامل ۲۲۵ نفر از كاركنان دانشگاه علوم پزشكی شیراز بود، كه با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی، انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه های تعدّی نظارتی، رفتارهای نوآورانه ی كاركنان و ادراك از عدالت سازمانی بود كه پس از محاسبه ی روایی و پایایی آن‌ها، بین نمونه توزیع گردید.  یافته ها: یافته ها نشان داد كه تعدّی نظارتی تاثیر منفی و معناداری بر ادراك از عدالت سازمانی و خودكارآمدی نوآورانه ی كاركنان دارد. به علاوه ادراك از عدالت توزیعی بر خودكارآمدی نوآورانه ی كاركنان تاثیر مثبت و معنادار دارد، و سهم واسطه گری در روابط بین تعدّی نظارتی و خودكارآمدی نوآورانه ی كاركنان ندارد.  نتیجه گیری: سازمان های سلامت- محور به منظور برخورداری از مزایای نوآوری در سازمان خود باید تعدّی های نظارتی را در رفتار مدیران و ناظران خود كاهش دهند، تا بتوانند با افزایش احساس خودكارآمدی نوآورانه ی كاركنان منجر به تحقق ماموریت این سازمان ها گردند. 

Background and Aim: To fulfill its mission, the health system needs reform in various sectors including supervisory areas. That is because the quality of supervision can have various consequences such as increase or decrease of innovative self-efficacy through various factors. Therefore, the aim of this study was to explain the mediator role of perception of organizational justice in the relationship between abusive supervision and innovative self-efficacy. Materials and Methods: This is a correlational descriptive-analytical study. The sample included 225 employees of Shiraz University of Medical Sciences, who were selected through random sampling. The research instruments were questionnaires of abusive supervision, innovative self-efficacy and perception of organizational justice, which were distributed among the sample after calculating their reliability and validity.  Results: The results showed that abusive supervision had a significant negative impact on the perception of organizational justice and employee’s innovative self-efficacy. Also, the perception of distributive justice has a significant positive impact on innovative self-efficacy and a mediation role in the relationship between abusive supervision and innovative self-efficacy. Conclusion: In order to enjoy innovation, health-oriented organizations should reduce abusive supervision in managers’ and supervisors’ behavior; therefore, with the increase of employees’ feeling of innovative self-efficacy, they can lead to the realization of the mission of these organizations.