بررسي ارتباط بين رشد اعتقادي با خودپنداره و رفتار شهروندي و مقايسه آنها در دانش‌آموزان دختر و پسر

The investigation of the relationship between belief development and self-concept and citizenly behavior: a gender compariso

امروزه يكي از دغدغه‌هاي انديشمندان علوم تربيتي موضوع گرايش به معنويت و اخلاق‌مداري دانش آموزان و به تبع آن رفتار مناسب شهروندي است، با توجه به اهميت موضوع، هدف پژوهش حاضر، مقايسه و بررسي ارتباط بين رشد اعتقادي و خودپنداره و رفتار شهروندي در دانش‌آموزان دختر و پسر بود. اين يك بررسي پيمايشي از نوع توصيفي-همبستگي و مقايسه‌اي بود. جامعه آماري اين پژوهش كليه دانش‌آموزان متوسطه دوم ناحيه يك اردبيل به تعداد 15824 در سال تحصيلي 94-95 بودند كه به تعداد 380 نفر (190 دختر و 190 پسر) به روش نمونه‌گيري ساده انتخاب شدند. با حضور در محل تحصيل به پرسشنامه رشد اعتقادي و خود پنداره SCQ و پرسشنامه تربيت شهروندي پاسخ دادند. روايي و پايايي پرسشنامه‌ها در تحقيقات متعدد تاييد شده بود. براي تحليل داده‌ها از آزمون تحليل واريانس چند متغيره براي تجزيه و تحليل آماري همبستگي بين متغيرها و ارتباط آنها از ضريب همبستگي پيرسون استفاده شد. نتايج نشان داد بين رشد اعتقادي و متغير خودپنداره و همچنين رفتار شهروندي ارتباط معناداري وجود دارد و از سوي ديگر اين متغيرها در بين دانش‌آموزان دختر و پسر تفاوت معناداري وجود دارند. تقويت رشد اعتقادي دانش‌آموزان مدرسه مي تواند به تقويت خودپنداره و رفتار مناسب شهروندي دانش‌آموزان منجر شود.