مدل نظري آسيب‌شناسي تربيت عفاف و حجاب در ايران

The Theoretical Model for Pathology of Teaching Modesty and Hijab in Iran

دروني‌سازي و ترويج ارزش‌هاي اسلامي از جمله عفاف و حجاب نيازمند روندي موثر و تدريجي است كه در ايران، آسيب‌هاي جدي در اين فرايند مشهود بوده است. اين مقاله درصدد ارايه مدلي نظري براي بررسي آسيب‌هاي روش تربيت عفاف در جامعه ايراني است. پرسش اصلي اين است كه براساس چه مدل نظري مي‌توان آسيب‌هاي تربيت عفاف در ايران را بررسي كرد؟ اين مقاله با روش تحليل محتواي متون ديني، آثار تربيت اسلامي و تحقيقات حوزه عفاف و حجاب و روش استقرايي به تدوين مدل و سپس با نظرسنجي از متخصصان علوم اسلامي، به سنجش اعتبار اين مدل نظري پرداخته است. براساس نتايج تحقيق، متخصصان ضمن تاييد بررسي آسيب‌هاي تربيت عفاف در پنج حوزه خانواده، محيط‌هاي آموزشي، رسانه‌ها، نهادهاي حكومت و موقعيت‌هاي مذهبي، تاثير گويه‌هاي خانواده و محيط‌هاي آموزشي، را بالاتر از ساير حوزه‌‌ها ارزيابي كردند.