بررسي و تحليل كانون شدگي در رمان الطنطوريه

كانون روايت، چشم مشاهده?گري است كه از منظر آن تمام يا بخشي از متن روايي ديده مي?شود و به دليل ارتباط و قرابتي كه با صداي راوي دارد، بسيار حايز اهميت است. بررسي كانون روايت اين امكان را به پژوهشگر ادبي مي?دهد تا از سطح داستاني به لايه?هاي دروني و زيرساخت متن پي ببرد. رمان «الطنطوريه» اثر ماندگار رضوي عاشور، به دليل پيچيدگي و تكنيك?هاي خاص روايي، گزينه?اي مناسب براي مطالعات كانوني محسوب مي?شود. انتخاب كانون?گر دروني كه داراي دانش همسان با مخاطب است، وجود كانون?هاي متغير و متعدد از ويژگي بارز رمان است. تنوع صدا در اين داستان، آن را به جهان واقعي نزديك كرده است؛ زيرا دموكراسي حاكم بر آن به شخصيت?ها جرات بيان آزادانه جهان?بيني و نگرش خود را مي?دهد. افزون بر آن روشن شدن جنبه?هاي ادراكي(زماني- مكاني)، روانشناسي(شناختي- احساسي) و ايديولوژيك شخصيت?هاي داستان، شعاع اطلاعاتي مخاطب را در مورد نگرش رضوي عاشور افزايش مي?دهد. اين مقاله با روش توصيفي-تحليلي به بررسي كانون روايت و وجوه مختلف آن، سعي در معرفي مهارت?هاي روايتي رضوي عاشور دارد تا راز ماندگاري و راهكارهاي توليد معنا را در نزد وي روشن كند.