ارايه چارچوب مفهومي احراز مسيوليت بين المللي اعمال منع نشده در حقوق مخاصمات با بررسي موضوعي جنگ دريايي

احراز مسيوليت در مخاصمات بين‌المللي و داخلي، همواره با موانعي روبرو بوده است. در اين مخاصمات با فعل و ترك فعل هايي روبرو مي‌باشيم كه از منظر حقوق بين الملل منع نشده اند و ماهيت اقدام تخطي آميز ندارند. اما صرف ارتكاب آنها، موجبات تحميل خسارت هاي گسترده به طرف هاي مخاصمه و حتي طرف-هاي ثالث مي گردد. سوالي كه در اينجا قابل طرح مي باشد، چرايي عدم توجه و اقبال دولت ها و سازمان-هاي بين‌المللي به اين مهم مي باشد. صلح و امنيت پايدار بين‌المللي، همواره تحت تاثير مخاصمات داخلي و بين‌المللي، بوده است. عدم تعريف همه جانبه مسيوليت در مخاصمات داخلي و بين‌المللي، معادلات صلح جهاني را با متغيرهاي مبهمي روبرو مي نمايد. احراز مسيوليت در اعمال منع نشده بين‌المللي در حقوق مخاصمات، با تعريف و شناسايي جنگ افزارهاي جديد و برآورد دامنه تخريبي آن در حوزه هاي مختلف انساني و زيست محيطي و نهايتاً تحديد بكارگيري آنها در قالب كنوانسيون ها و معاهدات لازم الاجراي بين‌المللي در حقوق مخاصمات، امكانپذير خواهد بود. در اين راستا، بازبيني و اصلاح توافقنامه هاي لاهه، كنوانسيون هاي چهارگانه ژنو 1949 و پروتكل هاي الحاقي 1977، لازم و ضروري است. جنگ دريايي بعنوان فراگيرترين جنگ در گذشته و محتمل ترين آن در آينده، همواره با پيامدهاي بين‌المللي همراه بوده است و موجبات مسيوليت بين‌المللي طرف هاي مخاصمه را فراهم نموده است. جنگي كه با پيشرفت تكنولوژي و جنگ افزارهاي دريايي، پيامدهاي وسيع انساني و زيست محيطي خواهد داشت.