جذب زيستي بيس‌فنل A توسط زائدات كشاورزي: بررسي ايزوترمي و سينتيكي

Biosorption of Bisphenol A by Agricultural Waste: A Kinetic and Isothermic Study

زمینه و هدف: بیس‌فنل  Aاز تركیبات فنل می‌باشد كه حتی در غلظت‌های بسیار كم برای انسان و محیط زیست، خطرناك و سمّی بوده و در فاضلاب‌های صنعتی به فراوانی یافت می‌‌شود. در مطالعه حاضر، حذف بیس‌فنل A به‌وسیله زائدات گیاه كلزا بررسی گردید. روش بررسی: در این مطالعه تجربی، ابتدا زائدات كلزا، جمع‌آوری و ساقه آنها جداسازی شد، سپس در فور (دمای 105 درجه سانتیگراد، به‌مدت 24 ساعت)، خشك و با استفاده از الك‌های استاندارد ASTM، سایزبندی شدند. تغییرات pH، دوز جاذب‌، زمان تماس و غلظت بیس‌فنل مورد بررسی قرار گرفت و غلظت باقی‌مانده بیس‌فنل A با استفاده با HPLC آنالیز گردید. داده‌های تعادلی به‌وسیله انواع ایزوترم‌ها‌ و سینتیك‌های جذب بررسی شدند. یافته‌ها: در این مطالعه، سطح ویژه جاذب، 5/52 متر‌مربع برگرم بود. حداكثر جذب بیس‌فنل A در pH برابر با 3 و دوز جاذب، 4 گرم برلیتر و زمان تماس، 75 دقیقه به ‌دست آمد. با افزایش غلظت ‌بیس‌فنل‌ از 200-25 میلی‌گرم برلیتر، كارایی حذف، از حدود 9/98% به 4/65% كاهش یافت. همچنین نتایج مطالعه جذب، بیشترین همبستگی را با مدل لانگمیر و سنتیك درجه 2 نشان داد. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر، از جاذب بیس‌فنل‌ می‌توان به‌عنوان یك جاذب مؤثر و ارزان‌قیمت برای تصفیه فاضلاب‌های صنعتی و یا محلول‌های آبی حاوی تركیبات فنلی استفاده كرد. .

B Abstract Background and Objectives: Bisphenol A is a phenolic compound, which even in low concentration, is harmful and toxic for human and environment and is abundantly found in industrial effluents. In the present study, the removal of bisphenol A by Canola wastes, was investigated. Methods: In this experimental study, first canola waste was collected and their stem was removed, and then were dried in fur (105°C for 24h) and were sized using ASTM. The changes of pH, adsorbent dosage, contact time, and bisphenol A concentration, were assessed and the remaining concentration of bisphenol A was analyzed using HPLC. Equilibrium data were investigated by various types of adsorption isotherms and kinetics. Results: In this study, the specific surface area of adsorbent was 52.5m2/g. The maximum absorption of bisphenol A was obtained at pH=3, adsorbent dosage was 4g/L and contact time was 75 min. The bisphenol A removal efficiency decreased from 98.9% to 65.4% with increasing concentrations of bisphenol A from 25 to 200mg/L. Also, the results of adsorption study showed the highest correlation with the Langmuir isotherm and pseudo second-order kinetic model. Conclusion: According to the results of the current study, bisphenol adsorbent can be used as an effective and low-cost adsorbent to treat the industrial wastewater and/or aqueous solution containing phenolic compounds.