تاثير مشاوره گروهي با رويكرد معنادرماني بر افزايش اميد به زندگي بيماران اچ آي وي مثبت

هدف اين پژوهش بررسي تاثير مشاوره گروهي به شيوه معنادرماني بر افزايش اميد به زندگي بيماران زن اچ آي وي مثبت در شهر خرم آباد بود. روش كار: روش پژوهش از نوع آزمايشي بوده جامعه آماري را كليه زنان مبتلا به ويروس اچ آي وي در شهر خرم آباد تشكيل مي دادند كه به صورت نمونه گيري تصادفي 34 نفر در دو گروه آزمايش ( 17 نفر ) و گروه گواه ( 17 نفر ) قرار گرفتند. پس از اجراي پيش آزمون ( با استفاده از پرسشنامه اميد ميلر MHS ) برا ي هر دو گروه ، گروه آزمايش در ده جلسه معنادرماني به شيوه گروهي شركت كردند و سپس براي اثربخشي آموزش از پرسشنامه مذكور جهت پس آزمون براي هر دو گروه استفاده شد. براي توصيف داده ها از ميانگين و انحراف استاندارد و براي تجزيه و تحليل داده ها از تحليل كوواريـانس و در سطح معناداري p < 0/05 استفاده شد. مشاوره گروهي با رويكرد معنا درماني تاثير معناداري در سطح 01/0 P < در افزايش اميد به زندگي بيماران HIV مثبت گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل داشته است، فرض صفر رد و فرض پژوهش مبني بر موثر بودن مشاوره گروهي با رويكرد معنا درماني ، پذيرفته مي شود.