تاثير درجه‌ي رقابت در سيستم بانكي و الزامات سرمايه‌اي بر ميزان ريسك‌پذيري بانك‌هاي ايران

The Effect of Degree of Competition and Capital Requirements on Iranian Banksיי Risk-Taking

اين مطالعه، با استفاده از برآوردگر سيستمي بلاندل و باند در چارچوب روش گشتاورهاي تعميم‌يافته، به بررسي تاثير درجه‌ي رقابت و الزامات سرمايه‌اي بر ريسك‌پذيري سيستم بانكي ايران طي دوره‌ي 1385 تا 1394 مي‌پردازد. نتايج به‌دست آمده نشان مي‌دهد كه درجه‌ي رقابت در بازار سپرده با يك وقفه، تاثير مثبت و معناداري بر ميزان ريسك‌پذيري بانك‌ها دارد، ولي افزايش درجه‌ي رقابت در بازار تسهيلات، منجر به كاهش ريسك‌پذيري بانك‌ها مي‌شود. در مورد تاثيرگذاري نسبت سرمايه به دارايي بر ريسك‌پذيري بانك‌ها، نتايج به‌دست آمده حاكي از تاثيرگذاري منفي و معنادار نسبت مذكور بر ميزان ريسك‌پذيري بانك‌هاست. همچنين، نتايج اين مطالعه نشان مي‌دهد كه افزايش نگهداري سرمايه به ازاي هر واحد دارايي توسط بانك‌ها، منجر به كاهش سودآوري آن‌ها مي‌شود. كاهش سودآوري بانك‌ها در اثر افزايش نسبت سرمايه به دارايي آن‌ها، عدم كارايي الزامات سرمايه‌اي در كاهش ريسك‌پذيري بانك‌ها را سبب مي‌شود. طبقه‌بندي JEL: G11، G21، G32، E44، C23

Using Blundell and Bond generalized method of moments (GMM) system estimator, this study investigates the effect of degree of competition and capital requirements on the risk-taking of the Iranian banking system over the period 1385-1394. The results suggest that the first lag of degree of competition in the deposit market has a significant and positive effect on banksʹ risk-taking. But the increase in the degree of competition in the loan market, leads to banksʹ risk-taking reduction. Regarding the effect of capital to asset ratio on bank`s risk-taking, the results show a significant and negative effect on banksʹ risk-taking. Moreover, the results suggest that the increase in capital per unit of assets leads to reduction in banksʹ profitability. A decrease in banksʹ profitability due to increase in capital to asset ratio, leads to capital requirements inefficiency for mitigating banksʹ risk-taking. JEL Classification: G11, G21, G32, E44, C23