واكنش جمعيت هاي علف هرز ازمك (Cardaria draba) به تنش شوري

Responses of hoary cress (Cardaria draba L. Desv) populations to salinity stress

در برنامه موثر كنترل علف ­هاي­ هرز، مطالعه بيولوژي هم از ديدگاه اقتصادي و از ديدگاه زيست محيطي ضروري است. تنش شوري از مهمترين تنش هاي محيطي رايج در كشور است كه بر مراحل مختلف رشد و نمو گياهان اثر مي­گذارند .به منظور بررسي تأثير تنش شوري بر خصوصيات جوانه ­زني و رشد گياهچه علف هرز اُزمك (Cardaria draba) آزمايش به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملا تصادفي با 4 تكرار اجرا شد. عامل اول جمعيت ازمك در 8 سطح (مازندران، تهران، خراسان رضوي، خوزستان، قم، اردبيل، همدان و يزد) و عامل دوم پتانسيل اسمزي در 5 سطح (0، 0/3-، 5-، 10- و 15- بار) بود. نتايج نشان داد كه با منفي­ تر شدن پتانسيل اسمزي درصد و سرعت جوانه­زني، وزن تر گياهچه، ريشه­ چه و ساقه ­چه، طول ريشه چه و ساقه ­چه به طور معني­ داري كاهش يافت و اين كاهش در جمعيت­ هاي مختلف متفاوت بود. برازش مدل لجستيك سه پارامتري رابطه بين سطوح مختلف تنش و درصد جوانه­زني را به خوبي توجيه نمود. بر اساس مدل، كاهش 50 درصدي حداكثر جوانه­زني جمعيت هاي مازندران، تهران، خراسان رضوي، خوزستان، قم، اردبيل، همدان و يزد به ترتيب در 21/77، 21/81، 23/10، 27/61، 24/77، 21/29، 19/19 و 25/76 بار اتفاق افتاد اين بدان معني بود كه جمعيت خوزستان تحمل بيشتري به تنش شوري داشت.