نقد و بررسي كتاب علم، عقل و دين

نسبت ميان علم و دين از مسائلي است كه در هر دو حوزه فلسفۀ علم و فلسفۀ دين مطمح نظر پاره­اي از انديشمندان اين دو حوزه بوده است. كتاب علم، عقل و دين نوشتۀدرك استينزبي تلاشي است براي جمع علم و دين و انعكاس پيامدهاي نظريات علمي و نظريات فيلسوفان علم براي دين. وي كه خود روحاني مسيحي است معتقد است كه علم و دين را نبايد دو فرهنگ يا جهان­ بيني مجزا و مستقل از هم تلقي كرد كه يكي عقلاني و ديگري غيرعقلاني است. اين دو يكي هستند و هر دو مي­كوشند جهان و جايگاه انسان را در آن بفهمند. وي در اين كتاب به بررسي نظريات پاره­اي از فيلسوفان علم، پوزيتيويست­ ها، پوپر، كوون، فايرابند و يكي از فيلسوفان بزرگ معاصر ويتگنشتاين پرداخته است و البته در اين ميان با پوپر همدلي بيشتري دارد و حجم بيشتري از كتاب را به تحليل انديشه­هاي او اختصاص مي­دهد. وي در بحث از انديشه­هاي هر يك از اين فيلسوفان تأثيرات انديشه ايشان را بر فلسفه دين رديابي و تحليل مي­كند. در اين مقاله به معرفي اين كتاب و ذكر برخي كاستي­ هاي آن خواهيم پرداخت.