اثربخشي آموزش خودشفقتي شناختي در ولع مصرف، شدت وابستگي و انعطاف پذيري شناختي افراد وابسته به مواد

The effectiveness of cognitive self-compassion training on craving, dependence severity and cognitive flexibility in substance dependent individuals

مقدمه: هدف مطالعه حاضر بررسي اثربخشي آموزش خودشفقتي شناختي در ولع مصرف، شدت وابستگي و انعطاف پذيري شناختي مردان وابسته به مواد بود. روش: روش پژوهش حاضر نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون - پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه ي آماري پژوهش را كليه مردان وابسته به مواد ساكن كمپ هاي شبانه روزي و مراكز ترك اعتياد شهر اردبيل در نيمه اول سال 1395 تشكيل دادند كه از ميان آنها، تعداد 30 نفر به روش نمونه گيري خوشه اي انتخاب و در دو گروه آزمايش و گروه كنترل به صورت تصادفي جايگزين شدند. به گروه آزمايش خودشفقتي شناختي به مدت 8 جلسه آموزش داده شد ولي گروه كنترل در فهرست انتظار بود و هيچ آموزشي دريافت نكرد. براي جمع آوري داده ها از مقياس كوتاه ولع مصرف، شاخص شدت وابستگي و پرسش نامه انعطاف پذيري شناختي استفاده شد. داده هاي جمع آوري شده با استفاده از آزمون آماري تحليل كواريانس چندمتغيري تجزيه و تحليل شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه بعد از كنترل اثرات پيش آزمون، تفاوت معناداري بين ميانگين پس آزمون دو گروه در ولع مصرف، شدت وابستگي و انعطاف پذيري شناختي وجود داشت. نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه آموزش خودشفقتي شناختي با تقويت نگرش مثبت نسبت به خود منجر به بهبود پيامدهاي درمان وابستگي به مواد مي شود.