آثار امر به معروف و نهي از منكر در امنيت و انتظام جامعه

The effects of promoting virtue and preventing vice in the security and

هدف از انجام اين پژوهش، بررسي نقش امر به معروف و نهي از منكر در امنيت و انتظام جامعه مي‌باشد. معروف، هركار نيك و شايسته‌اي است كه دين، عقل و فطرت به آن دستور دهد و مطلوب سعادت انسان باشد. منكر هر عمل ناپسندي است كه نفس يا شيطان به آن دعوت كند. از نظر اسلام، دو فريضه امر به معروف ونهي از منكر، راهكاري عملي براي جلوگيري از انحراف در دين است. از اين رو قرآن كريم نخستين وظيفه همه انبيا را امر به معروف و نهي از منكر معرفي كرده است. اين دو فريضه بايد توسط همه افراد جامعه، چه در مسايل فردي و جزيي و چه درمسايل اجتماعي و كلي اجرا شود؛ زيرا اين دو فريضه، علت مبقيه دين است و نقش بنيادين در امنيت اخلاقي و معنوي جامعه اسلامي دارد. امروزه كه استكبار جهاني، با تهاجم فرهنگي امنيت اخلاقي و معنوي جامعه ديني را متزلزل نموده است. ضرورت دارد كه امر به معروف و نهي ازمنكر بيش از گذشته مورد توجه قرار بگيرد و پيرامونش بحث و گفتگو شود. در اين تحقيق، روش پژوهش توصيفي‌ تحليلي(اسنادي) بوده است. با بررسي متون كتب و مجلات مرتبط با موضوع پژوهش به بررسي آثار امربه معروف و نهي از منكر در امنيت وانتظام جامعه پرداخته شده است. نتايج پژوهش نشان داد كه امنيت انسجام و بقاي جامعه و وحدت آن و برقراري عدالت اجتماعي از مهم‌ترين آثار امربه معروف و نهي از منكر در امنيت و انتظام جامعه مي‌باشند.