گذري بر نوخسرواني ها و كوته سروده هاي محلي

قدمت كوته‌سروده‌هاي پارسي به چه زماني مي‌رسد؟ شايد بتوان گفت كه نخستين كوته‌سروده‌هاي شعر پارسي نوخسرواني‌ها بوده‌اند. آنها همراه با موسيقي در دوران ساسانيان خوانده مي‌شدند. همراه بودن اين شعرها با موسيقي باعث مي‌شد كه اين اشعار سينه به سينه نقل شوند و همين موجب حفظ اين ميراث كهن شده است. اما در ادبيات پس از اسلام هم ايرانيان به خاطر روحيۀ شاد و سرزنده‌اي كه داشتند، اين گونۀ ادبي را كنار نگذاشته‌اند و به نوعي ديگر با سرودن رباعي، دوبيتي و تك‌بيت‌ها و كوته‌سروده‌هاي محلي ميراث كهن را حفظ كرده‌اند.