نهج الفصاحه و ضرب المثل هاي معادل آن

مثل و حكمت ها قديمي ترين گونه هاي ادبيات بشر هستند. اهميت ضرب المثلهاي به جهت آن است كه؛ ازذهن و افكارهوشمندان ملل وجامعه تراوش يافته اند.كاربردضرب المثلها درادبيات جنبه ي اصلاحي آن در اخلاق و رفتارجامعه مي باشد، بديهي است كه قدرت تأثيرپذيري مثل و حكمت ها نسبت به ساير منابع از جمله: سخنراني هاي طولاني ،يك نوشته ويا حتي يك شعر بيشتراست؛ و ازديرباز در ميان شعرا، حكيمان ، ادبيان و انديشمندان رايج بوده، و از اين طريق سعي مي كردندبا مردم ارتباط برقراركنند و اين مثل ها و حكمت ها با يكديگر در اشتراكند ،بنابراين نهج الفصاحه در بردارنده حكمت ها و ضرب المثلهاي فراواني است كه هر كدام از آنها بيانگر مسائل روز جامعه مي باشند،و در اين تحقيق سعي بر اين شده به بررسي مواردي كه به صورت مثل ذكر شده اند پرداخته شود.