چيستي و چرايي الهيات روايي

در آغاز دهه هفتاد ميلادي رويكردي خاص در الهيات باب شد به نام"الهيات روايي"، كه در پي آن بود تا مفهوم داستان و نيز موضوع نوع بشر را به عنوان موجودي داستان گو به موضوع محوري انديشه پردازي هاي الهياتي تبديل كند. ويژگي اساسي الهيات روايي توجه خاصي است كه به روايت و داستان هاي مرتبط با الهيات مسيحي و نقش آنها در زندگي مومنان دارد.روايت به عنوان نوع خاصي از ساختار متني با كيفيت هاي پي در پي داستان مانند خود بازتاب ادعاهاي ديني و بيان ايمان مسيحي است. پيروان اين مكتب همانند ديگر جنبش هاي الهياتي معاصر، انديشه پردازي هاي خود را با سوال از شرايط انسان بودن در جهان، آغاز و كليد پاسخ به آن را در توجه به روايت و داستان مي دانند. استدلال آنان اين است كه تجربه بشر ضرورتاً داراي شكل روايتي است. و در نتيجه مي توان آن را در شكل يك روايت درك كرد. متآلهان اين مكتب تأكيد مي كردند كه وظيفه الهيات پرداختن به روايت و انديشه پردازي نظام مند در مورد آن است. امروزه توجه و علاقه جديد به روايت بخاطر جايگاه آن در انجيل و ماهيت تاريخي ايمان مسيحي افزايش يافته است. مدتهاي مديد، بحث روايت بوسيله الهيات نظام مندي كه آنرا به سطح يك موضوع نمايشي تقليل مي داد، مورد غفلت قرار مي گرفت و از طريق يك نگرش برون زاي تاريخي گري بهائي به آن نمي داد و بر مغايرت آن با واقعيت ها پاي مي فشرد. بر پايه اين نقطه نظرها، متن ها به لايه هاي، منابع ويرايش شده، فرم هاي ادبي ساده و دارندگان ايده هائي تقسيم مي شدند كه تاريخ از روي آنها ساخته مي شد.