بررسي وضعيت فضاي سبز شهر فيروزآباد و مكانيابي آن با بهره‌گيري از فرآيند تحليل سلسله مراتبي (AHP)

امروزه مفهوم شهرها بدون وجود فضاي سبز موثر در اشكال گوناگون آن ديگر قابل تصور نيست. پيامدهاي توسعه شهري و پيچيدگي‌هاي معضلات زيست- محيطي آنها، موجوديت فضاي سبز و گسترش آن را براي هميشه اجتناب ناپذير كرده است. در پژوهش حاضر وضعيت كاربري فضاي سبز شهر فيروزآباد بررسي شده است. روش تحقيق در اين پژوهش توصيفي- تحليلي بوده و پس از بررسي كمي و كيفي كاربري فضاي سبز در شهر فيروزآباد، ‌مكانيابي فضايي آن در سطح شهر ارزيابي و با مقايسه وضعيت موجود اين كاربري با استانداردها و سرانه‌ها به لحاظ كمي، پخشايش آن در شهر ارزيابي و تحليل شده است. نهايتاً با استفاده از فرآيند تحليل سلسله مراتبي در نرم افزار GIS و پس از طي مراحل مختلف، مكان‌هاي مناسب براي ايجاد اين نوع كاربري پيشنهاد گرديده است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد، نسبت فضاي سبز موجود در سطح نواحي و محلات شهر نامتناسب بوده، كمبود سطحي در حدود 255886 متر مربع وجود دارد. همچنين، سرانه اين نوع كاربري معادل 50/0 متر مربع براي هر نفر است كه با سرانه‌هاي استاندارد تفاوت و اختلاف اساسي دارد.