«شير» در منظومه‌هاي حماسي ايران

«شير» يكي از نقش آفرينان است كه در شاهنامه فردوسي بارها از آن نام برده شده و مضامين و بنمايه هايي را به خود اختصاص داده است. روشن است كه همه مضامين مربوط به شير از شاهنامه بر نمي آيد و استقصاي تامّ دراين باره بدون بررسي ديگر منظومه‏هاي حماسي، كه پس از شاهنامه سروده شده اند، ممكن نيست. براي درك همه مضامين و اشارات مربوط به «شير»، بررسي شاهنامه و ده منظومه‏ حماسي پس از آن (بانوگشسپ نامه، برزونامه، بهمن نامه، جهانگيرنامه، سامنامه، شهريارنامه، فرامرزنامه، كك كوهزاد، كوش نامه و گرشاسپ نامه) ضروري مي نمود كه اين مقاله پس از بررسي آنها مهمترين بنمايه هاي اساطيري- حماسي و آييني اين جانور را استخراج، طبقه بندي و تحليل كرده . اين بنمايه ها عبارت است از: شير كپّي، شير سپاهي، چرم شير و رزم افزار، توتم شير، شيراوژني، پيكرينگي شير، آيين شير پرستي، نگه باني از دخمه و گنج، طلسم شير، تعابير نجومي شير، كودك و شير.