مواجهه تخنه ارسطو با فلسفه تكنولوژي هايدگر

هايدگر در مقاله «پرسش از تكنولوژي» دو كار اساسي انجام مي‌‌دهد كه مدخل مناسبي براي سنجش نظريه او در مورد فلسفه تكنولوژي است. اول اينكه گرچه هايدگر در تبيين هويت تكنولوژي وامدار ارسطو است، اما او نتايجي را كه ارسطو در كتاب‌هاي مختلف خود بدان‌ها تصريح كرده بود، محصول روش هرمنوتيكي خود مي‌داند. افزون بر اين، ويژگي «تعرض‌آميز» بودن را بر هويت تكنولوژي جديد مي‌افزايد و تكنولوژي را براساس همين ويژگي تعريف مي‌كند؛ اين مقاله بر آن است تا نشان دهد هايدگر در بخش عمده‌اي از تفكر فلسفي در مورد تكنولوژي و تبيين «دخالتِ مسيولانه علل اربعه در به ظهور آوردنِ تكنولوژي»، وامدار ارسطو است و در بخشي ديگر از نظريه خود در مورد ويژگي «تعرض‌آميز» بودن تكنولوژي جديد ـ اگر بخواهيم از اصول ارسطويي براي نقد آن استفاده كنيم ـ بر خطا بوده است.