حذف پاراكلروفنل از محلول‌هاي آبي با استفاده از پوست بلوط اصلاح شده با اسيد سولفوريك: بررسي سينتيك و ايزوترم‌ جذب

Removal of P-chloro Phenol from Aqueous Solutions Using Chestnut Shell Modified by Sulfuric Acid: Study of Adsorption Kinetic and Isotherm

زمينه و هدف: حضور پاراكلروفنل در محيط زيست به دليل سميت بالا، سرطان­زايي و جهش­ زا بودن، ايجاد بوي قوي و پايداري در محيط زيست به عنوان آلاينده­ داراي تقدم مي­باشد. هدف از اين مطالعه ارزيابي حذف پاراكلروفنل از محلول­هاي آبي با استفاده از پوست بلوط اصلاح شده توسط اسيدسولفوريك مي­باشد. مواد و روش­ها: اين پژوهش يك مطالعه تجربي بوده و از پوست بلوط از جنس Quercus persica گونه ايراني به عنوان جاذب استفاده شده است. اثر پارامترهاي pH، زمان تماس، دوز جاذب و غلظت اوليه پاراكلروفنل بر روي جذب به صورت آزمايش­هاي ناپيوسته مورد بررسي قرار گرفت. ويژگي­هاي جاذب خام و اصلاح شده با اسيد سولفوريك توسط اسپكتروسكوپيFTIR ، تصوير ميكروسكوپ الكتروني رويشي(SEM) و پراش اشعه ايكس(XRD) بررسي گرديد. مدل­هاي ايزوترمي لانگموير، فروندليچ و سينتيك درجه اول و دوم كاذب براي بررسي تطابق داده­هاي تجربي بررسي شد. يافته­ها: نتايج آزمايش نشان داد كه كارايي حذف پاراكلروفنل با افزايش زمان تماس و دوز جاذب ارتباط مستقيم و با افزايش pH و غلظت اوليه پاراكلروفنل رابطه معكوس دارد. حداكثر ظرفيت جذب پاراكلروفنل توسط جاذب اصلاح شده با اسيدسولفوريك mg/g 33/3 و حداكثر راندمان حذف پاراكلروفنل به ميزان 87 درصد در pH برابر4 به­دست آمد. جذب پاراكلروفنل با مدل ايزوترمي فروندليچ (92/0 < ) و سينتيك درجه دوم كاذب با (94/0 < ) تطابق بيشتري داشت. نتيجه­گيري: اين مطالعه نشان داد كه پوست بلوط اصلاح شده با اسيد سولفوريك كارايي نسبتاً مناسبي در حذف پاراكلروفنل دارد. با توجه به اين­كه پوست بلوط ماده اي زايد است، استفاده از اين جاذب مي­تـواند در حذف آلاينده پاراكلروفنل از فاضلاب مفيد باشد.