بررسي نقش نوستالژي ( خاطرات گذشته ) بر مقاصد رفتاري گردشگران ورزشي پيست‌هاي اسكي

روش پژوهش حاضر توصيفي و از نوع همبستگي بود كه هدف آن بررسي نقش نوستالژي (خاطرات گذشته) بر مقاصد رفتاري گردشگران پيست‌هاي اسكي استان تهران بود. جامعه آماري پژوهش، كليه گردشگران پيست‌هاي اسكي بودند كه حداقل 3 مرتبه در سال به اين پيست‌ها مراجعه داشتند. بنابراين با توجه به نامعين بودن حجم جامعه، براي بدست آوردن حجم نمونه از رابطه حجم نمونه براي جامعه نامحدود كوكران استفاده و حجم نمونه بدست آمد (197=N). ابزار گردآوري داده‌ها براي نوستالژي و مقاصد رفتاري گردشگران پرسشنامه هيتاي چو (2014) بود كه روايي صوري و محتوايي آن توسط 8 تن از اساتيد متخصص مورد تأييد و پايايي آن از طريق ضريب آلفاي كرونباخ براي نوستالژي (0/922=α) و براي مقاصد رفتاري (0/836=α) بدست آمد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون‌هاي آماري كالموگروف اسميرنوف، همبستگي پيرسون و رگرسيون خطي چندگانه در سطح معناداري (0/05≥P) استفاده گرديد. نتايج نشان داد كه بين متغير نوستالژي و ابعاد آن با مقاصد رفتاري گردشگران ارتباط مثبت و معنادار وجود دارد (p≤0/01, r=0/318). همچنين از بين ابعاد نوستالژي، مؤلفه هويت گروهي (0/464=t=5/414 Beta) و جامعه‌پذيري (0/161=t=2/093 Beta) به ترتيب پيش‌بين قويتري براي مقاصد رفتاري گردشگران مي‌باشند. تمايل به تداعي شدن خاطرات خوش گذشته از طريق پذيرش هنجارها و تشريفات گروه، برقراري ارتباط و تعامل با ديگران در گردشگران از جمله مواردي است كه سازمان‌هاي ورزشي با استفاده از نوستالژي مي‌توانند به عنوان ابزاري متقاعد كننده، مقاصد رفتاري گردشگران را تحت تأثير قرار دهند.