الگوي ساختاري روابط عدالت سازماني ادراك شده با رضايت ورزشكاران و تمايل به ترك باشگاه

اين پژوهش با هدف بررسي الگوي روابط عدالت سازماني و رضايت ورزشكاران از ورزش حرفه‌اي با تمايل به ترك باشگاه در سال 1388 به مرحله اجرا درآمد. پژوهش از نوع همبستگي و جامعه آماري پژوهش ورزشكاران حرفه‌اي ليگ‌هاي دسته اول و دوم در رشته‌هاي فوتبال‌، واليبال و بسكتبال در سرتاسر ايران بودند كه از ميان آن‌ها‌ 264 نفر از طريق نمونه‌گيري سهل‌الوصول انتخاب شدند. پرسشنامه‌هاي تحقيق حاضر شامل عدالت توزيعي‌، عدالت رويه‌اي‌، عدالت تعاملي‌، رضايت از ورزش حرفه‌اي و پرسشنامه تمايل به ترك باشگاه بودند و داده‌ها از طريق ضريب همبستگي پيرسون، الگو‌سازي معادله ساختاري(SEM) و تحليل واسطه‌اي تحليل شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه عدالت رويه‌اي و عدالت تعاملي با تمايل به ترك باشگاه داراي رابطه مستقيم معنادار هستند(p<0/01). عدالت توزيعي و رويه اي با تمايل به ترك باشگاه و عدالت توزيعي با رضايت از ورزش حرفه اي داراي رابطه معناداري نبودند(p>0/05) نتايج تحليل واسطه اي نشان داد كه رضايت ورزشكاران از ورزش حرفه اي متغير واسطه‌اي پاره‌اي (مفهوم آن اين است كه متغير ميانجي نقش كامل نداشته و به صورت نيمه كامل داراي چنين نقشي بوده است) در رابطه عدالت تعاملي با تمايل به ترك باشگاه است (p<0/01).