بررسي مقصود از «ذريه» و «الفلك المشحون» در آيه 41 سوره يس

آيه شريفه وَآيَهٌ لَهُمْ اَنَا حَمَلْنَا ذُرِيَتَهُمْ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ (يس/ 41) از جمله آيات چالشي قرآن كريم است كه در آن درباره مقصود از دو تعبير «ذريتهم» و «الفلك المشحون» در ميان مفسران و قرآن پژوهان اختلاف نظر است. برخي اين دو تعبير را به ماجراي طوفان حضرت نوح ارتباط داده و مقصود از «ذريه» را «پدران» و مراد از «الفلك المشحون» را «كشتي حضرت نوح» دانسته اند. برخي نيز مقصود از ذريه را بذر وجودبخش براي نسلِ به وجودآمده پس از طوفان حضرت نوح مي دانند. برخي ديگر با الهام از سياق آيات، مقصود از «ذريه» را «بني نوع بشر» و مراد از «الفلك المشحون» را مطلق نوع كشتي مي دانند. نظريات متنوع ديگري نيز در اين باب مطرح است. در اين مقال با مراجعه به تفاسير و با تامل و تدبر در همه عوامل و بسترهاي ياريگر در فهم آيات قرآن، بر اين ديدگاه كه مقصود از «ذريه» «بني آدم/ نوع انسان» است و مراد از «الفلك المشحون» مطلق كشتي است، تاكيد شده است.