بررسي نقش نرم افزارهاي شبكه اجتماعي موبايل بر روي روابط اجتماعي جوانان (مورد مطالعه: جوانان 24-15 ساله شهر تهران)

با هدف توسعه درك سيستماتيك نرم افزارهاي شبكه هاي اجتماعي موبايل و با توجه به اهميت آن، پژوهش حاضر به بررسي رابطه بين نرم افزارهاي شبكه اجتماعي موبايل و تغيير روابط اجتماعي جوانان در سه سطح خانواده، دوستان و افراد جامعه پرداخته است. اين پژوهش از نوع توصيفي، همبستگي پيمايشي و در عين حال كاربردي بوده است. جامعه آماري آن را جوانان 15 تا 24 ساله شهر تهران تشكيل ميدهد. در اين پژوهش از فرمول كوكران براي تعيين حجم نمونه استفاده شد. تعداد 384 نفر از جوانان 15 تا 24 ساله شهر تهران براساس روش نمونه گيري خوشه اي، از نمونه هاي در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه است كه با استخراج اطلاعات آنها به تجزيه و تحليل آمار و بررسي رابطه بين نرم افزارهاي شبكه اجتماعي موبايل و تغيير روابط اجتماعي جوانان در سه سطح خانواده، دوستان و افراد جامعه پرداخته شده است. در ابتدا با استفاده از تحليل عاملي تاييدي به ارزيابي اعتبار ابزار اندازه گيري پرداخته شده و در ادامه به كمك نرم افزار اس پي اس اس پژوهش اجرا و فرضيه هاي پژوهش با احراز شرايط نرمال بودن توزيع داده ها به وسيله آزمون ضريب همبستگي پيرسون مورد تحليل قرار گرفته اند. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد كه رابطه معناداري بين سه بعد نرم افزارهاي شبكه اجتماعي موبايل (فضاي صميميت، روابط احساسي، وابستگي) و تغيير روابط اجتماعي جوانان در سه سطح خانواده، دوستان و افراد جامعه وجود دارد.