بررسي شخصيت پردازي و ساحتهاي زاويه ديد در دو رمان مهاجرت (آينه هاي دردار و همنوايي شبانه اركستر چوبها) براساس ديدگاه روايي پاول سيمپسون

هدف مقاله، معرفي كاربردي الگوي سيمپسون (2004) در زاويه ديد «آينه هاي دردار» و «همنوايي شبانه اركستر چوبها» است. سيمپسون در ساحت زماني از بررسي «ترتيب، تداوم و بسامد» در ساحت مكاني از «زاويه دوربين» در روانشناختي از «وجه نمايي» و در ايديولوژيك از «نظام گذرايي هليدي» بهره مي گيرد. كاوش در زاويه ديد شناخت بهتري بر افكار و احساسات شخصيتها فراهم مي آورد. روش تحليل مقاله در ساحتهاي زماني، مكاني و روانشناختي بررسي كل متن رمانها و شناسايي فرايندها و وجوه افعال در «موتيفهاي سياست و باورها» شاخص ايديولوژي نويسندگان است. در دو رمان ، گذشته نگري نقش مهمي دارد. قاسمي با ديد جزيي نگرانه و گلشيري با اشارتگرهاي «اينجا و آنجا» تقابل بين جامعه مبدا و مقصد را در زندگي مهاجران نشان مي-دهند. نگرش اثباتي بر رمانها حاكم است و راوي با صراحت از بايدها و اعتقادات خود مي-گويد. بسامد زياد فرايند مادي، واقعگرايي را نمايش مي‌دهد و كاربرد ويژه وجه خبري، احوال و زندگي شخصيتها را گزارش مي كند.