بررسي مقايسه‌اي حس انسجام دروني،تاب‌آوري و عاطفه مثبت بينپسران نوجوان بي‌سرپرست و عادي شهرستان بجنورد

پژوهش حاضر با هدف بررسيمقايسه‌ايحسانسجامدروني، تاب‌آوريوعاطفهمثبتبينپسران نوجوان بي‌سرپرست و عاديشهرستانبجنورد انجام شده است. اين پژوهش از نوع مطالعات توصيفي و علي- مقايسه‌اي بوده كه 200 نفر از نوجوانان عادي و بي‌سرپرست 12 تا 20 ساله شهرستان بجنورد (100 نوجوان بي‌سرپرست و 100 نوجوان عادي)به روش نمونه‌گيريهدفمندانتخاب شدند. ابزار پژوهش حاضر مقياس تاب‌آوريكانروديويدسون(2003)، پرسشنامه‌ي حس انسجام دروني آنتونوسكي و پرسشنامه‌يمقياسعاطفه مثبت و منفيواتسون و همكاران (1988) مي‌باشد. داده‌هايجمع‌آوري‌شدهاز اين پرسشنامه‌هابا روش‌هاي آماري توصيفي و استنباطي و تجزيه‌وتحليل واريانس تك متغيري(ANOVA) تجزيه‌وتحليل قرار گرفتند. يافته‌ها نشان داد كه رابطه‌ي بين تاب‌آوري، حس انسجام دروني و عاطفه‌ي مثبت در سطح 0.05مستقيم و معنادار است؛ يعني نوجوانانبي‌سرپرستبه‌طور معناداري از ميانگين حس انسجام دروني، عاطفه مثبت و بهزيستي روانشناختي كمتري نسبت به نوجوانان عادي برخوردار بودند.