گسترش ساختاري در سازمان هاي پليس

در اين تحقيق گسترش ساختاري سازمان‌هاي پليس شهري آمريكا، به‌ويژه، پيچيگي ساختاري سازمان‌هاي پليس و رابطه آن را با گذر زمان بررسي مي كنيم. هدف از اين مقاله تشريح و آزمون اجزاي اصلي فرضيه گسترش ساختاري است. نويسندگان فرضيه گسترش ساختاري را با به كار بردن نمونه‌اي متشكل از 219 ادارة پليس بزرگ در سراسر آمريكا بررسي مي‌كنند. داده‌ها از مجموعه‌هاي متعدد «پيمايش آمار اجرايي و مديريت اعمال قانون» از سال 1989 تا 2013 به دست آمده و با استفاده از روش‌هاي رگرسيون «توبيت» و «حداقل مربعات معمولي» تحليل شده است. اگرچه شواهدي مبني بر گسترده‌تر شدن ادارات پليس وجود دارد، شواهدي اندكي براي «فرضيه گسترش ساختاري» به مثابه تابعي از زمان به دست آمد. اين پروژه اولين پژوهش براي بررسي تخصصي فرضيه گسترش ساختاري در زمان‌هاي متعدد است. همچنين، نتايج روند تغييرات ساختاري در گروهي از سازمان‌هاي بزرگ پليس آمريكا را تأكيد مي‌كند و براي تغيير توضيحات احتمالي عرضه مي‌كند. پيشنهادهايي نيز براي جمع‌آوري داده‌هاي پليسي در دامنه وسيع عرضه شده است.