ساختار سازماني فناورانة پليس آيندة ايران

ساختار سازماني و تشكيلات هر نهاد، در كنار ركنِ مديريت، روش‌ اجرايي، تجهيزات و امكانات و منابع انساني، يكي از اركان اصلي آن نهاد محسوب مي‌شود. اين ركن از نهاد بايد با لحاظ پيشرفت‌هاي بشري و نياز جامعه و به منظور افزايش كارايي سازمان و اثربخشي عملكردها طراحي و ايجاد شود. پيشرفت‌هاي فناوري اطلاعات و ارتباطات (فاوا) و دگرگوني‌هاي ايجاد شده، نه فقط موجب افزايش رفاه اجتماعي، تسريع در انجام دادن امور و... گرديده است بلكه، موجبات وابستگي آحاد جامعه و نهادهاي دولتي و غيردولتي به اين فناوري را فراهم كرده است. به طوري كه اغلب فعاليت‌هاي روزمره افراد به فضاي مجازي منتقل شده است. همين امر براي نيروي انتظامي ظرفيت‌ها و چالش‌هايي را به وجود آورده است. اوّل اينكه اين فناوري براي بهبود روش‌ها، انجام دادن وظايف تخصصي پليس، پيش‌گيري و مبارزه با جرايم مي‌تواند در خدمت پليس باشد. دوم اينكه، با انتقال جرم به فضاي مجازي و استفاده از اين فناوري براي ارتكاب جرم، چالش‌هايي را براي جامعه و دستگاه عدالت كيفري و همچنين نيروي انتظامي به وجود آورده است. در مقاله پيش‌رو، كه پژوهشي بين رشته‌اي (مديريت، جرم‌شناسي و فاوا) به روش تحليلي- توصيفي و با استعانت از اسناد كتابخانه‌اي است، با تبيين وظايف و توانمندي‌هاي پليس و ظرفيت‌هاي فاوا در راستاي پاسخ‌گويي به اين سؤالات تلاش مي‌كنيم كه «ساختار نيروي انتظامي آيندة ايران با وجود اين فناوري چگونه بايد بازطراحي و ايجاد شود؟ نيروي انتظامي در كدام يك از مأموريت‌هاي خود مي‌تواند از ظرفيت‌هاي فاوا بهره‌مند و آن را جانشين نيروي انساني نمايد؟». به موجب نتايج حاصل از اين پژوهش، نيروي انتظامي بايد در طراحي ساختار سازماني پليس آينده، با لحاظ ظرفيت‌هاي فاوا، به منظور ارتقاي دقت، سرعت و سهولت در انجام دادن امور، كاهش خطاي انساني، افزايش كارايي و اثربخشي، جلوگيري از هزينه‌هاي نگهداشت نيروي انساني و پيش‌گيري از خطرهاي جاني، در برخي از مأموريت‌هاي پليسي همچون كنترل آمدوشد، پيش‌گيري از جرم، كشف جرم و... از فناوري مذكور استفاده و ساختار سازماني مشاغل و تجهيزات خود را بازطراحي و به مرور زمان از شمار كاركنان شاغل بكاهد و بر تعداد فناوري‌هاي اطلاعاتي و ارتباطاتي بيفزايد؛ به طوري كه در چند سال آينده به نهادي هوشمند الكترونيكي بدل شود.